Yiğit Emir AHİ’ninDeğerli Yazar Zeynep KESLER ile Söyleşisi

Merhaba, öncelikle âdettendir sorulur, kimdir Zeynep KESLER?

GÜNCEL - 11-11-2023 14:26

Merhaba, Kendimi birkaç kelimeyle okumayı, anlatmayı ve yazmayı çok seven
birisi olarak özetleyebilirim. Daha detaylandırırsam eğer, evli ve 3 çocuklu
çalışan bir anne olduğumu söylerim. Yazarlık dışında devlet hastanesinde
hemşire olarak görev yapıyorum.
Genelde yazarlardan okumayı ve yazmayı sevdiklerini duyarız. Anlatmayı
severim dediniz. İyi anlatan iyi yazar derler, sizin içinde öyle oldu mu?
Evet, çok okuyan, iyi anlatan iyi yazar derler. Tabi birbirleriyle dili geliştirme
konusunda etkileşimli durumlar olduğu aşikâr. Ama bazı insanlar okuma
becerisini geliştirdiği halde yazma konusunda zayıf kalabilir. Anlatma, konuşma
kısmı gelişen insanların kurgulama konusunda kendini geliştirdikleri ve
yazmaya yönelirlerse hikâyede iyi kurmaca yaptıklarına inanıyorum. Bu durum
bazı insanlarda aynı okumada olduğu gibi birbirleriyle ters orantıda da
bulunabilir. Sonuçta hepimiz insanız ve farklı değişkenlere sahibiz. Ama
kendime dönersem eğer, konuşkan olduğumu, iyi anlatıcı olduğumu, bunun da
yazı dilimi etkilediğine inanıyorum. Lisede sınıf öğretmenimiz bana şunu
söylerdi. Senin yanına kimi verdiysem güneş gibi açtın. Buradan, daha gençken
bile geveze olduğum sonucu çıkıyor aslında.
Madem iyi bir anlatıcısınız, mesleğinizi değiştirmek, öğretmen olmak gibi bir
şeyi düşünmediniz mi?
Evet düşündüm. Hatta bu konuda mücadele de ettim. Okuma yolculuğuma
Hemşire olmak istiyorum diyerek başladım. Sağlık meslek lisesinden mezun
oldum. Mezun olduğum sene (1999 yılında) meslek liselerinin çarpan puanları
değiştiği için lisans programı seçemedim. Çünkü ben kendimi sözelci olarak
hazırlamıştım. Ama son sene bölümümüz sayısal alan olmuştu. Laboratuar

bölümünü tercih ettim ve 2. Sınıfta da hemşire olarak atandım. Daha sonradan
girdiğim üniversite sınavlarında Sosyal Hizmetler, Sosyoloji bölümlerini
bitirdim. Anadolu Üniversitesi Pedagojik Formasyon programına kayıt
yaptırdım ve Felsefe öğretmenliği alanında eksik kredilerimi de tamamlayarak
sertifika almış oldum. Okulu bitirdiğim yıl Bakanlıklar arası geçiş yolu
kapandığı için tekrar KPSS için sınava hazırlanmam gerekti. Sınava girdiğim yıl
Felsefe alanında alım olmadı. Bu arada Sağlık yönetimi bölümünü bitirdim ve
yoluma hemşire olarak devam ettim. En son açık öğretim programı Radyo ve
Televizyon bölümüne kayıt yaptırdım ve 4 dersim kaldı mezun olmak için. Birde
boş kalan bir yılda Türk dili ve Edebiyatı bölümünü bıraktığım için(felsefe
bölümü tamamlaması yapmak için) birazcık pişmanım. Ama kaderimde hemşire
olmak olduğuna artık rıza gösterdim. Mesleğimi seviyorum ve bana çok şey
kazandırdığına inanıyorum. Zaten sağlık alanında açılmış olan öykü
yarışmalarına katıldığımda benim gibi hem sağlıkçı hem de yazar olan birçok
kişi olduğunu gördüm.
Yarışmalar demişken, karşımızda ödüllü bir yazar var o zaman. Bu süreci
biraz anlatır mısınız? Başarısız olma, başarılı olma, tüm bunlar sizi nasıl
etkiledi?
Biraz bahsedeyim. Yarışmalar bana yazma konusunda pek çok pratik yapma
şansı vermiş oldu. Çok hevesli yazdığım, çok güvendiğim öykülerim oldu. İlk
katıldığım yarışma Ender Rastlanılan Hastalıklar Derneğinin açmış olduğu
öykü yarışmasıydı. Yazarken çok duygulu yazmıştım ve son katılım gününde
birkaç saat içinde bitirmiştim. Başvuru yaparken çok heyecanlıydım. Yarışma
sonuçları için bana dönmediklerinde üzüldüm, hatta küskünlük gibi bir şey
yaşadım. Hâlbuki iletişim bilgilerimi dosyaya koymayı unuttuğum için bana
dönüş olmamış. Bir sene sonra bilim kurgu alanında bir öyküyle yarışmaya
katıldım ve 2. Oldum. Bu beni çok cesaretlendirdi. Her yarışmaya, her alanda
öykü yazarak katılmaya başladım. Güncel Sanat Dergisi öykü yarışması Alanya

Kale öykü ödülünü aldığımda kendime güvenim daha da arttı. Yeni Ufuk
Dergisi İstiklal Marşı 100. Yıl deneme yarışmasında ikinci olduğumda çok
duygulandım. Benim için çok gurur vericiydi. Bu arada sosyal medyadan bir
öğretmen bana mesaj atarak, ilk katıldığım yarışmadaki öykümün kolektif
kitapta yer aldığını, bir öğrencisinden hediye olduğu için okuduğunu ve hikâyeyi
çok beğendiğini yazıyordu. Kitabı hemen sipariş verip okuduğumda boşu boşuna
bir küslük içine girdiğimi fark ettim. Aynı derneğin o yıl ki yarışma konusu ‘Aşı
kararsızlığına hayır’ idi. Katıldığım öykü ile üçüncü oldum. Bundan başka
polisiye, bilim kurgu alanında yarışmalara da katıldım ama bir derece
alamadım. Ama kolektif kitaplarda öykülerim yer aldı. Mesela ATUDER-Acilin
Öyküsü gibi. Bir müddet sonra kendimi artık yarışmalara değil, kitabımı
yazmaya odakladım. Dediğim gibi yarışmalar yazmak için amaç taşıması
açısından önemli. Belli jüri üyelerinden geçmesi, derecelendirilmesi, başarının
bilinmesi ve yazarın yarışmayı kendine motivasyon aracı olarak kullanması iyi
bir süreç. Üstelik yayınevlerinin fark etmesini sağlıyor. Kitabımı yayınlayan Yol
Akademi Yayınevi ile tanışmamda bu şekilde oldu. Kitabımdan bir öyküyü
yayınevine yolladım ve bana kitap dosyamı basma olarak geri döndü.
Günlük yazma pratiğiniz nasıl? Her gün düzenli yazıyor musunuz?
Günlük yazma pratiğim yok. Çalıştığım için, anne olduğum için gibi mazeretleri
sıralamayacağım. Bu biraz benim kendimle alakalı. İçimde yazmak istediğim
şeyin olgunlaşması ve tamama ermesi gerek. Sonunda da oturup onu yazmam
gerek. Belik iyi bir çalışma sitili değil ama bu insanın yazma mizacı ile ilgili.
Öykü yazarı olmak nasıl bir duygu?
Çocukken yazar olmayı isterdim. Çok sıkı bir okuyucu olarak isterdim.
Okuduklarımdan etkilenirdim ve bana hayal ettirdiği şeylere şaşırırdım. O
zamanlar yazarlık bana hayal mucitliği gibi gelirdi. İleriki yaşamımda da bu
hissettiğim şeyin tam olarak bu olduğunu söyleyebilirim. Bir çocuğun oynayacak
arkadaşı olmasa bile okuduğu kitaplardan arkadaşlığı azda olsa

deneyimleyebilir. Gezi yazısı okuyan bir insan görmek istediği yerler hakkında
bilgi sahibi olabilir. Bütün bunların adı hayal mucitliği işte.
Yeni öykü kitabı çalışmalarınız var mı, varsa nelerdir?
Öykü kitabı dışında Böbrek Yetmezliği ve Çölyak hastalarına uygun
beslenmeleri için hazırladığım 2 kitabım var. Böbrek yetmezliğinde beslenme
önerileri ismiyle basımı sağlandı ve çevirim içi
https://dosyaism.saglik.gov.tr/Eklenti/190024/0/bobrekyetmezligindebeslenmeon
erilerikarekodlupdf.pdf adresinden yayınlandı. Diğer kitabım ile ilgili basım
çalışmaları devam etmekte. Sağlık yazarlığına doğru bir evrimle gibi göründe
de öykü çalışmaları dışında iş yerimizde kurulan tiyatro kulübünde senarist ve
yönetmenlik yaptım. Birçok oyunu sahneledik. Oyuncularda benim gibi hemşire.
Yeni bir kitap projesi var. Yeni yıldan sonra bitirmeyi umut ediyorum. İlk
kitabım savaş ve göç ile ilgiliydi.bu sefer kadın öyküleri yazıyorum.
Edebiyat bloglarından takip ettikleriniz hangileri?
Güncel sanat dergisi, Gül kız Yayınevi, Edebiyatist, ka.atölye, Sağlık Asistanım
ve bazı yazarların hesaplarını takip ediyorum. Mümkün oldukça çevremde
açılmış olan yazı, kurmaca, senaryo atölyelerine çevirim içi/ yüz yüze katılmayı
tercih ediyorum. Çevirim içi öykü, hikâye paylaşım sayfalarını biraz takip ettim
ama bu konuda eski kafalıyım. Doğrusu uzun süreli bir bağım olmadı.
Yazdığınız metnin bitmiş olduğunu nasıl anlıyorsunuz? Bitmesi bir yana, bir
dergiye gönderebileceğiniz kararını verirken, kendi kendinizle hesaplaşırken
göz önünde bulundurduğunuz kıstaslar nelerdir?
İki tür yazar var derler. Birincisi kafasında bütün kurguyu yapmış bitirmiş,
ikincisi ise yazarken düşünen, sürekli sonunu düşünüp, değiştiren. Birincisi çok
sistemli şekilde yazar bitirince rahatlar. Mesela Tolstoy, günler sonra odada
yere yatmış ağlarken bulduklarında neden ağlıyorsun diye sormuşlar.‘Anna
Karanina öldü’ diyerek cevap vermiş. İkinci yazar şeklinde olmadığımı

biliyorum. Yazmayı bitirdikten sonra bir müddet ara verip okuyucu gözüyle
yazdıklarımı okurum. Muhtemelen 3., 4. Seferinde tamam bitti diyebilirim.

Bir kültür insanı olarak kitap ve insan hakkında neler söylersiniz?
Kültür kelimesi beni biraz düşündürür her zaman. Bu kelimeyi ilk olarak
Yunanlılar kullanmış. Çiftçilerin ekinlerini ekip biçmesini yeni nesle
öğretmelerine verdikleri bir tanım. Ekip biçmeyi öğrenen kültürlü oluyor yani.
Yazmayı öğrenen kültürlü bir insan olarak yeni yazarlara pes etmemelerini,
yetenekleriyle birlikte pratiklerini birleştirirlerse amaçlarına ulaşacaklarını
ama bu yolculuğun zor olduğunu söylerdim. Yazmayı istedikleri öyküde
kurdukları hayal çatısı sağlam olmalı. Etik olmalı. İşin sonunda bilgisiz ve cahil
olduğunun ispatını yazmamalı. Bunun içinde çok okumalı ve yazarken özgün
kalmalı.
Güzel ve keyifli bir sohbetti. Son olarak eklemek istediğiniz bir şey, vermek
istediğiniz bir mesaj var mı?
Benim içinde keyifli bir sohbetti. Çok teşekkür ederim.

Vakit ayırdığınız için teşekkür eder, çalışmalarınızda kolaylıklar dilerim.

Günün Diğer Haberleri