Babamın kurmay albay olarak 1960 ihtilâlinin önder kadrolarından olması, ihtilâl sonrasında ise MBK (Milli Birlik Komitesi) içerisinde yer alması ve daha da sonraları sert bir siyaset arenasında muhalif siyasetçi olarak bulunması ve bütün bu süreçlerde pek çok badireler atlatması neticesinde, ‘çok da huzurlu bir çocukluk geçirdiğimi’ söyleyemeyeceğim.
Gençlik yıllarım ise 1980’ler öncesinin kaos otamında aktif siyaset içinde geçti. Her gün ölümler, her gün saldırılar vb… Bu nedenle Devlet Mühendislik ve Mimarlık Akademisi’ndeki mimarlık tahsilimi de tamamlayamadan, kendimi devam gerektirmeyen Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Sevk ve İdare Yüksek Okulu’na attım. Ancak 12 Eylül’le birlikte fikir suçlusu kapsamında Mamak Askeri Ceza ve Tutukevi’ne alındım. Tahliyemle birlikte, öğrencisi olduğum okulun kapatılmış olduğunu öğrendim. Devrolduğum Gazi Üniversitesi’nde sınavlara girdim ve Gazi Üniversitesi Kamu Yönetimi bölümünden diploma aldım. Fakat çalışma hayatımda hiçbir kamu kuruluşunda görev almadım. Gelişim Yayınları’nda, Ana Britannica Ansiklopedisi’nde, bazı diğer yayın firmalarında ve kendi kurduğum bir yayın firmasında çalıştım.
Yaptığım işler maalesef çok sevdiğim ve hayat tarzım olan yazmak değil, en sevmediğim iş olan pazarlama olmuştur.
3 kız çocuğu, üç ay parçası, üç papatyası olan şanslı bir babayım.
Çok küçük yaşlarımdan itibaren yazmaktayım. Öyle ki yazmak giderek hayat tarzım haline gelmiştir. Çok genç yaşlarda 3-4 siyasi derginin çıkartılmasında aktif olarak yer almam ve yazı kurullarında yoğunluk kazanan yazım işleri, giderek siyasi-siyasi olmayan pek çok dergide mahlasla, imzasız veya gerçek isimle devam etmiştir. Bugüne kadar hayli fazla sayıda şiir, hikâye makale deneme vb yazdım. Pek çok kadın dergisinde, sanat dergisinde, çeşitli dergilerde, radyolarda yazılarım, hikâyelerim, şiirlerim ve röportajlarım yayınlandı, yayınlanıyor.
Bu yazmalar benim kendimle ve hayatla konuşmalarım, dertleşmelerim, hesaplaşmalarımdı.
Değerli eşim Ayten’in 09 Mart 2019’da vefatı üzerine, onun isteklerini vasiyeti olarak bilip, 2021 yılı Eylül ayı itibariyle, yıllardır yığılan yazmalarımı ve yeni yazılmışları kitaplaştırma kararı aldım. Ayten kitap çıkartmamı çok isterdi. Çünkü yazılanlar devamlı yığılıyor ve sonuçta yok oluyordu. O bana, ‘Kudret bırak işi-gücü. Evi ben geçindiririm -çünkü o inşaatçıydı ve çok çalışkan, becerikli bir kadındı- sana ofiste ve evde birer özel oda yapalım, otur yaz ve heder olmadan yazdıklarını kitaplaştır. Onları kızların da okumalı.’ derdi. Ki maalesef yine fikir suçu kapsamında evime ve işyerime yönelik baskınlarda yazmalarımın pek çoğu çöp olmuştu. Ayten’in bu isteğine yıllarca direndim. Sadece arşiv amaçlı olmak üzere bazı yazdıklarımı, bazı sosyal medya mecralarında paylaştım. Ne zaman ki 2019’un 9 Martı’nda o muhteşem kadın öldü; onun vasiyeti olarak inadımdan vazgeçtim ve 2021 yılı Eylül ayı itibariyle yazmalarımı kitaplaştırmaya başladım. İki yılda sekiz kitap çıkarttım. Halihazırda altı kitap dosyası basılmayı bekliyor.
Kiraplaştırma serüvenimi yaklaşık 2,5 yıldır sürdürmekteyim. Şu an ikisi Şişli Belediyesi için yazılmış olmakla birlikte 8 kitabım ve basılmaya hazır 6 kitap dosyası bulunuyor. Bir öyküm İzmit Belediyesi tarafından ödüllenmek suretiyle, ‘Yirmi yazar, yirmi öykü’ kapak başlığıyla bir kitapta yer aldı.
Dostlar. zaman hızla eskiyor. Yaşımız da hızla eskiyor. Bense her şeye rağmen eskimemeye çalışıyorum. Hayata tutunan elimi aralamamak için olanca çaba sarfediyorum.
Saygıyla…
