Sevinçleriyle bizi ayağa kaldıran, üzüntüleriyle daha çok kenetlenmeyi öğreten bir yılı daha geride bırakıyoruz. 2025; kimi zaman sabrımızı sınadı, kimi zaman direncimizi güçlendirdi. Kaybettiklerimiz oldu, kazandıklarımız oldu; ama her şeyden önce birlikte yaşamanın, birlikte hissetmenin ne demek olduğunu bir kez daha hatırladık.
Zaman hızla akıp giderken, geride kalan her yıl aslında bize ayna tutuyor. Nerede durduğumuzu, neyi eksik bıraktığımızı, hangi değerleri daha sıkı sarılmamız gerektiğini gösteriyor. 2025, tam da böyle bir yıl oldu. Zorluklara rağmen ayakta kalmayı başaranların, umudu inatla diri tutanların yılı…
Şimdi yeni bir eşikteyiz.
Yeni bir takvim yaprağı değil yalnızca 2026…
Yeni umutların, yeni başlangıçların ve belki de en çok yeniden inanmanın yılı.
Diliyorum ki 2026;
Sözlerin değil, vicdanların konuştuğu,
Öfkenin değil, sağduyunun yol gösterdiği,
Ayrışmanın değil, kardeşliğin güç kazandığı bir yıl olsun.
Başta ülkemiz olmak üzere tüm insanlığa;
barışın,
huzurun,
adaletin,
mutluluğun ve
aydınlık yarınların hakim olduğu bir yıl getirsin.
Yeni yıl; çocukların gözlerinde korku değil umut, sokaklarda gerginlik değil güven, kalplerde ise yorgunluk değil dayanışma bıraksın. Kaybettiklerimizi unutmadan, ama geleceği de karamsarlığa teslim etmeden yürüyelim yolumuza.
Bu duygularla;
Tüm hemşehrilerimin, okurlarımın ve yolumun kesiştiği herkesin yeni yılını en içten dileklerimle kutluyor, sağlık, esenlik ve umut dolu bir 2026 diliyorum.
Çünkü umut varsa, yarın vardır.
Ve biz, yarını birlikte kuracağız.