Hiçbir çocuk, sosyal medyada oluşturulan bir listenin satır aralarında büyümemeli.
Evet...
Yanlış okumadınız.
Çünkü bugün basketbol konuşmuyoruz.
Bugün, çocukların üzerine yapıştırılan görünmez etiketleri konuşuyoruz.
Birileri oturmuş...
"Altın Karma..."
"Gümüş Karma..."
"Bronz Karma..."
Listeler hazırlıyor.
Sonra da bunları binlerce kişinin önüne koyuyor.
Sormak gerekiyor.
Neye göre?
Kim karar veriyor?
Hangi ölçüte göre?
Ve en önemlisi...
Bunun çocuklara ne hissettireceğini hiç düşündünüz mü?
Belki siz sadece bir görsel paylaştığınızı sanıyorsunuz.
Ama o görselin karşısında duran 11 yaşındaki çocuk, kendisine başka bir cümle kuruyor.
"Demek ki ben yeterince iyi değilim."
İşte çocuk sporunda en büyük yenilgi budur.
Maç kaybetmek değil...
Bir çocuğun özgüvenini kaybetmesi...
Basketbol, sıralama sporu değildir.
Özellikle altyapıda hiç değildir.
Altyapı; gelişimin evidir.
Sabretmenin okuludur.
Yanlış yapmanın serbest olduğu yerdir.
Bugün topu elinden kaçıran çocuğun, yarın milli takım formasını giyebilme ihtimalidir.
Spor tarihi bunun örnekleriyle doludur.
Michael Jordan lise takımından kesildi.
Birçok yıldız oyuncu altyapıda yeterli görülmedi.
Hiç kimse on iki yaşındaki bir çocuğun tavanını göremez.
Göremez...
Çünkü çocuk gelişimi cetvelle ölçülmez.
Bir başka konu daha var.
Eleştiriye tahammül edememek...
Farklı düşünen insanları engellemek...
Sonra da herkese spor dersi vermeye kalkmak...
Bu, basketbol kültürü değildir.
Basketbol; farklı fikirlerin aynı potada buluştuğu oyundur.
Tek seslilik, sporun değil; egonun ürünüdür.
Asıl sorun ise şu...
Bugün listeye giremeyen çocuk eve üzgün gidiyor.
Listeye giren çocuk ise omzuna gereksiz bir yük alıyor.
Biri kendini eksik hissediyor.
Diğeri kendini tamamlanmış sanıyor.
Oysa ikisi de henüz yolun başında.
İkisi de sadece çocuk.
Çocukların ihtiyacı sıralanmak değil...
Anlaşılmak.
Etiketlenmek değil...
Desteklenmek.
Yarıştırılmak değil...
Geliştirilmek.
Çünkü çocuklar kupa değildir.
İçerik değildir.
Beğeni aracı değildir.
Onlar bu şehrin geleceğidir.
Ve geleceğin üzerine "Altın", "Gümüş", "Bronz" yazılmaz.
Geleceğin üzerine yalnızca bir kelime yazılır:
Umut.